Eind januari 2008 berichtten verschillende media, naar aanleiding van een onoplettend mailtje van NRC-journalist Jeroen van Bergeijk, dat Hillary Clinton in haar campagne het lied “When the Lady smiles” van de Golden Earring gebruikt had, klaarblijkelijk niet wetende dat “hierin een non verkracht wordt”, zo het NRC-bericht.
Zulk nieuws reist nu nooit meer per e-mail, electronische post, maar per tweet, “Twitter-bericht”; het is opmerkelijk hoe groot de slagkracht van een gerucht in een bepaald medium verandert, in drie jaar tijds.
Destijds heb ik met het volgende open briefje aan de opsteller van het berichtje, dhr. Van Bergeijk, betoogd dat de smiling lady niet verkracht wordt. Anno 2011 gaat het om de verbazing over de vluchtigheid van nieuwsgaring uit een bepaalde bron (hier: één e-mail); een verbazing die evenredig groeit met de hype-gevoeligheid van geachte journalistieke kanalen.
En ja, bijgevolg moet Hillary Clintons campagneleiding een groter artistiek invoelingsvermogen gehad hebben dan schutblaadjes als Dag of Metro, de papieren wegwerpkrantjes die toentertijd opgeld deden, maar dat wisten wij. Ik post dit bericht opnieuw, niet alleen vanwege bovenstaande observaties, niet alleen omdat mijn brief toen heel “kek” was, maar ook omdat “When the Lady smiles” een supernummer is en onaangestast blijft staan waarvoor het staat: aantrekkingskracht – Mag ik, zal ik?
__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Geachte Heer van Bergeijk,
U schrijft op de voorkant van de NRC Handelsblad – site dat u verbaasd was dat uw mailtje over de Golden Earring-clip, “When the Lady smiles”, na 24 uur voorpaginanieuws was. Dat ben ik eens met u, temeer daar klaarblijkelijk andere bloggers en media klakkeloos overnemen dat de non in de prachtige clip van Dick Maas verkracht wordt. Dát blijft de vraag.
Wat ziet de kijker? Het nonnenhabijt wordt bruusk opengetrokken, een wellustige rode bh komt te voorschijn, de non en de belager zakken zoenend in katzwijm neer.
Is dit een verkrachting? Even later wordt de belager in een rechtzaak beschuldigd én veroordeeld omdat de dames beschuldigend met de vinger wijzen, waarna de veroordeelde dankzij een lobotomie “genezen” wordt: de mannelijke lust wordt hem letterlijk uitgesneden en voor de honden geworpen.
Daarmee is het verhaal van dit lied en het bijbehorende filmpje een moderne variant van antieke Daphne-mythe: de boterverliefde Apollo jaagt de arme Daphne achterna, die door de kuren van Eros ongevoelig voor Apollo’s avances is gemaakt. –Maar zou ze anders ook zo ongevoelig zijn geweest?– Daphne verandert in een laurierboom zoals de roodharige, vurig zoenende dame uit de clip verandert in een kuis verzorgende verpleegster, die de ontmande, van vuige lusten bevrijde patiënt rondrijdt.
De mythe en het lied gaan over eros en thanatos, over geilheid en zedelijkheid: je weet immers nooit wat er ónder het habijt schuilt.
Was u, en velen met u, de rode bh ontgaan?
Met vriendelijke groet,
Emile van Brakel
———
LINK naar NRC-artikel:
http://vorige.nrc.nl/article1881066.ece
Lees het boek HAY waarin Barry uitlegt dat het nummer helemaal niet over een door een non geobsedeerde man gaat, maar over een vrouw die haar hoogtepunt bereikt. Dat Dick Maas er deze clip bijmaakte, zet iedereen op het verkeerde spoor.
Dank voor de aanvulling. Dick Maas’ clip heeft er inderdaad een geheel eigen verhaal van gemaakt, maar wel een verhaal dat bij de tekst aansluit. De scène in de metro, waarin een non zich laat betasten, speelt zich (als ik afga op de clip) zich af in het hoofd van de in regenjas geklede psychiatrisch patiënt. Het is een fantasie; de non verandert ook van gedaante; het wordt een andere vrouw. En zeker de eerste regels kunnen goed als metafoor voor een vrouwelijk orgastisch spel opgevat worden. Wat is echter de achtergrond van de verteller in de tekst? Waarom rept hij van “muren die schreeuwen”? Hij zou best wel eens niet helemaal lekker kunnen zijn …!
Helemaal eens met Emile van Brakel, een ondoordachte opmerking en gelijk wordt het nummer verkracht. Van een journalist verwacht men beter…..